نقشه استان فارس

استان فارس تقریباً در جنوب ایران قرار دارد. از شمال به استان اصفهان، از شرق به استان یزد و استان کرمان، از جنوب به استان هرمزگان، از غرب به استان بوشهر و از شمال غربی به استان کهگیلویه و بویراحمد محدود است. پهناوری آن ۱۳۳٬۱۰۰ کیلومتر مربع و میانگین بلندی آن از سطح دریا ۱۵۴۰ متر است. بلندترین قله فارس کوه بل واقع در جنوب شهر اقلید است که در تمام فصول گرم سال پوشیده از برف است.
| یزد | اصفهان | کهکیلویه و بویراحمد | ||
| کرمان | بوشهر | |||
| هرمزگان | هرمزگان | بوشهر |
| نمودار آب و هوا برای شیراز | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ژ | ف | م | آ | م | ژ | ژ | آ | س | اُ | ن | د |
|
80
12
-0 |
50
15
1 |
49
19
5 |
31
24
9 |
7
31
13 |
0
36
17 |
1
38
20 |
0
37
19 |
0
34
14 |
5
28
9 |
21
21
4 |
63
14
1 |
| دما بر حسب سلسیوس • مجموع بارش بر حسب میلیمتر | |||||||||||
سه ناحیه آب و هوایی گوناگون در استان فارس وجود دارد. نخست ناحیه کوهستانی شمال و شمال غربی با زمستانهای نسبتاً سرد و تابستانهای معتدل. دوم نواحی مرکزی با زمستانهای نسبتاً بارانی و معتدل و تابستانهای گرم و خشک. ناحیه سوم در جنوب و جنوب شرقی دارای زمستانهای معتدل و تابستانهای بسیار گرم است.
| گیلان | |
|---|---|
| نقشه | |
| موقعیت | ایران |
| زبان | گیلکی |
| نژاد | کاسپی |
| مساحت | ۱۴۷۱۱ کیلومتر مربع |
| جمعیت | ۲٫۷ میلیون نفر |
| تراکم | 172 نفر در کیلومتر مربع |
| مذهب | شیعه علوی |
| مرکز | رشت |
گیلان منطقهای جغرافیائی به مرکزیت کلانشهر رشت است که شامل بخشهای شمالغربی رشته کوه البرز و بخش غربی کرانههای جنوبی دریای کاسپين يا خزر ترکي میباشد. این منطقه استان گیلان را شامل میشود. گیلان ، در کشور جمهوری اسلامی ایران وافع است . طبیعت گیلان سرسبز و پوشیده از جنگل و دارای آب و هوای معتدل و مرطوب است.
| دریای خزر | دریای خزر | جمهوری آذربایجان | ||
| مازندران | اردبیل | |||
| استان قزوین | زنجان |
این منطقه، از شمال با دریای خزر و کشورهای مستقل قفقاز، از غرب با استان اردبیل، از جنوب با استانهای زنجان و قزوین و از شرق با استان مازندران همجوار است.
1- حومه فومنات- صومعه سرا- لشت نشا- کوچصفهان(مرکز:کوچصفهان)
2- پهلوی- چهار فریضه- خمام- عسگر(مرکز: بندر پهلوی)
3- لاهیجان- رانکو- دهشال(مرکز:لاهیجان)
4-گرکانرود- اسالم- توالش(مرکز:گرکانرود)
این تقسیم بندی هم چند ماهی دوام نیاورد و در 19 دی ماه همان سال مصوبه قبلی اصلاح شد و استانهای ایران به استان های یکم تا دهم تغییر پیدا کردند.
گیلان جز شهرستان های استان یکم بود. و شامل هشت بخش رشت، صومعه سرا،رودبار،لاهیجان،بندر پهلوی،کوچصفهان،خمام و لنگرود بود.
از 21 اردیبهشت ماه 1339 با توجه به مادهٔ 13 قانون وظایف و اختیارات استانداران(دولت مکلف است با توجه به سابقه تاریخی نام استان ها را تعیین و اعلام کند) نام استان یکم به استان گیلان تبدیل شد. در 7 بهمن 1340 شهرستان اراک از استان گیلان جدا شد و به استان تهران ملحق شد. شهرستان زنجان نیز که تا تاریخ 6 مرداد 1348 از توابع استان گیلان بود از گیلان جدا شد.
بر طبق آخرین تغییرات استان گیلان در حال حاضر 12 شهرستان، 31 شهر ، 22 بخش و 56 دهستان و 3043 آبادی(روستا، مزرعه، مکان)دارد.
| نمودار آب و هوا برای رشت | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ژ | ف | م | آ | م | ژ | ژ | آ | س | اُ | ن | د |
|
166
13
4 |
171
18
8 |
230
22
13 |
143
27
17 |
74
30
20 |
40
30
20 |
38
28
18 |
53
24
14 |
62
19
9 |
111
13
5 |
119
10
3 |
148
10
2 |
| دما بر حسب سلسیوس • مجموع بارش بر حسب میلیمتر | |||||||||||
آب و هوای گیلان، معتدل مدیترانه ای و ناشی از آب و هوای کوهستانی البرز و دریای خزر است.
همچنیین، به علت فراوانی نزولات جوی در گیلان، شهر رشت را شهر باران می نامند. آب و هوای این استان، از رطوبت زیادی برخوردار است.
۱. سواحل دریا: شهرهای رودسر، آستارا، بندر انزلی، کلاچای، چابکسر و کیاشهر، در کنار دریا قرار دارند. طول ساحل دریا، در استان گیلان به ۲۲۰ میرسد.[مدرک]
۲. تالابها: تالاب انزلی، از جمله زیباترین مناظر آبی ایران است. در داخل این تالاب، جزایر زیبایی وجود دارد. تالاب انزلی، از مهم ترین تالابهای جهان محسوب میشود که بهمین دلیل، کنوانسیون بین المللی تالابها، در این شهر مورد تصویب واقع شدهاست. این تالاب، طی ۳ سال اخیر (۱۳۸۴ خورشیدی به بعد) در حال نابودی قرار گرفتهاست.
۳.رودها: بستر رودهای گیلان عمدتاً در مسیر دره های کوهستانی و کوهپایهای که از جنگلهای سرسبز و انبوه پوشیده شدهاند قرار گرفتهاست.
4.جنگلها: جنگلهای لنگرود در لیلا کوه; جنگلهای تالش; جنگلهای لاهیجان و جنگلهای دیلمان از جمله جنگلهای زیبا و دیدنی گیلان است.[۲]
5.آبهای معدنی:
6. دریاچه ها : بزرگترین دریاچه جهان ( دریاچه کاسپين)، در شمال این استان واقع شده است. در جنوب شهر آستارا نیز یکی از دریاچههای زیبای ساحلی گیلان در مساحتی کوچک قرار دارد.
همچنین دریاچه اصلی سد سفیدرود که در درههای جنوبی و غربی بخش منجیل از شهرستان رودبار تشکیل شدهاست، نخستین منظره آبی برای مسافرینی است که از جاده قزوین وارد گیلان میشوند
www.guilan.ac.ir
وب سایت دانشگاه www.mehrastan.ac.ir
در حال حاضر، حدود 100 نشریه در گیلان، مجوز انتشار دارند که بیش از 20% آنها در شهرستانهای استان گیلان (خارج از مرکز) منتشر میشوند ؛ 9 روزنامه، 25 هفته نامه، 6 دوهفته نامه، 30 ماهنامه، 4 دوماهنامه، 13 فصلنامه و تعدادی دوفصلنامه از آن جمله هستند.
58 نشریه محلی، 17 نشریه سراسری (کشوری) و 5 نشریه بین المللی در گیلان منتشر میشود.
در گیلان، نشریات متعددی منشتر میشود که به نمونههایی از آن اشاره میشود:
ابراهیم مرادی نخستین فیلمساز ایرانی، در سال ۱۲۷٨ خورشیدی در بندر انزلی در گیلان متولد شد. مرادی در سال 1309 کار فیلمبرداری برای ساخت فیلم بلندی که بعدها «انتقام برادر» یا «روح و جسم» نام گرفت را در انزلی، آغاز کرد. ویژگی مهم این فیلم ساخت مستقل آن از جریان جاری سینمای آن زمان ایران است كه در تهران و هند متمركز بود. مرادی ساخت و فیلمبرداری این فیلم را همزمان با فیلمبرداری «آبی و رابی» توسط رابی اوگانیانس ، آغاز کرد. اما از آنجا که سینما در ایران هنری ناشناخته بود، هیچ كس حاضر به كمك مالی به او نشد و او نتوانست در آن سال بیش از هفتصد متر آن را بگیرد. چون روند تولید فیلم به شکلی نسبتاً کامل تا سال 1310 طول کشید، فیلم «انتقام برادر» سومین فیلم داستانی ایرانی است که در تهران به نمایش درآمد و از آنجا که تاریخ نویسان سینما زمان نمایش یک فیلم را در پایتخت ملاک داوری تاریخی خود قرار میدهند، نوشتهاند مرادی سومین فیلم بلند سینمایی ایران را ساخته است که نادرست است. نخستین لوکیشن (محل فیلمبرداری) در تاریخ سینمای ایران هم با این حساب در گیلان خواهد بود. همچنین نخستین بازیگران زن تاریخ سینمای ایران، خانمها لیدا ماطاوسیان و ژاسمن ژوزف، از ارامنهٔ ساکن بندر انزلی، نخستین زنانی هستند که در یک فیلم ایرانی نقش آفرینی کردهاند. در آن سالها، خانمهای ارمنی برخلاف خانمهای مسلمان حق داشتند که بدون حجاب و با کلاههای جور واجور در خیابانها ظاهر شوند و به همین دلیل حضور آنها در نمایشنامههای مختلف و نیز در فیلمها سر و صدایی به وجود نمیآورد. مرادی یا توجه به آشناییاش با تئاتر از این موضوع در آن زمان استفاده کرده بود.
زبان گفتاری بیشینهٔ مردم گیلان، گیلکی است و حدود سه میلیون نفر، متکلم دارد. نواحی باختری و شمال باختری گیلان، تالشی زبان است و از زبانهای دیگری که تکلم میشود، میتوان که به کردی اشاره نمود. همچنین، در برخی نواحی، مانند آستارا و منجیل، از زبان ترکی آذربایجانی استفاده میشود. علاوه بر زبانهای مذکور، در این استان، گویشورانی به زبان کولیها نیز وجود دارند.
از طرفی نادر جهانگیری، استاد زبانشناس مینویسد:
|
گونههای زبانی رايج در استان گيلان را میتوان به سه بخش تقسيم کرد: 1. گونههای گيلکی 2. گونههای غيرگيلکی از گروه زبانهای کرانهٔ خزر. 3. گونهٔ ترکی آذری (غير ايرانی). 1. گيلکی خود سه گونهٔ عمده دارد. الف. گونهٔ گيلکی شرق گیلان (بيهپيش) در منطقهای محدود از شمال به دريای خزر، از جنوب به بلندیهای سياهکل، از غرب به آستانه و حسنکياده تا مرزهای کوچصفهان و از شرق به لنگرود و رودسر که به تدريج به گويش مازندرانی میآميزد. ب. گونهٔ گيلکی رشت (بيهپس) که در رشت، خمام، بندر پهلوی [انزلی]، فومن و شفت به آن سخن میگويند. ج. گونهٔ گالشی. گونهٔ ديگری از گونههای گيلکی است که مردم نواحی کوهستانی لاهيجان به آن سخن میگويند. 2. گونههای غيرگيلکی از گروه زبانهای کرانهٔ خزر. الف. تالشی. در تالش، دولاب، ماسال شاندرمن و اسالم به آن گفتوگو میشود. ب. تاتی. از ديگر گونههای زبانی کرانهٔ خزر است که در چند آبادی از بخش رودبار زيتون به آن سخن میگويند. ج. کرمانجی. از گونههای کردیست که در فاراب و کرمانج عمارلو به ان گفتوگو میشود. 3. ترکی آذری. گونهٔ زبانی غيرايرانی که در منطقهٔ آستارا رايج است. در بندر ازنلی و طوالش نيز سخنگويانی دارد |
زبان گیلکی، در حال حاضر، در بیشتر بخشهای گیلان صحبت میشود و از نظر زبانشناسی، به شاخه شمال غربی زبانهای ایرانی تعلق دارد. ديگر زبانهای اين گروه عبارتاند از: کردی، بلوچی، تالشی، تاتی، گونههای مرکزی ايران و بخشی از گونههای فارسی و ارمودی در افغانستان و پاکستان و پراچی در تاجيکستان و افغانستان و هندوستان. برخی گيلکی را به نام پهلوی خواندهاند. حمدالله مستوفی قزوينی مینويسد: در گشتاسفی که بخشیست در مجاورت دريای خزر و نزديک «ساليان»، زبانشان به پهلوی به جيلانی (گيلانی) باز بسته است. مستوفی پهلوی را شبيه و وابسته به گيلکی میداند. در ميان اشعار گويندگان بعد از اسلام به آثاری برمیخوريم که به مازندرانی و گيلکی کنونی نزديک است. همچنين در گذشته کسانی را که ترانههای گيلکی میخواندند پهلویخوان میناميدند.
1. گيلکی خود سه گونهٔ عمده دارد. الف. گونهٔ گيلکی شرق گیلان ( بيهپيش ) در منطقهای محدود از شمال به دريای خزر، از جنوب به بلندیهای سياهکل، از غرب به آستانه اشرفیه و حسنکياده تا مرزهای کوچصفهان و از شرق به لنگرود و رودسر که به تدريج به گويش مازندرانی میآميزد. ب. گونهٔ گيلکی رشت ( بيهپس ) که در رشت، خمام، بندر پهلوی، فومن و شفت به آن سخن میگويند. ج. گونهٔ گالشی. گونهٔ ديگری از گونههای گيلکی است که مردم نواحی کوهستانی شرق گیلان و غرب مازندران، به آن سخن میگويند.
گیلکی، از نظر ساختار و واژهها، بسیار شبیه به مازندرانی میباشد. در استان گیلان انتشارات و رسانههای جمعی متعددی به گیلکی وجود دارد. از نظر دستور زبان تفاوتهای زیادی بین گیلکی و فارسی استاندارد وجود دارد مانند نحوه قرار گرفتن موصوف و صفت که در گیلکی بر خلاف فارسی صفت پیش از موصوف قرار میگیرد.
|
زبان دیلمی از کوههای تالش تا کوههای سمنان گستردهاست. این زبان مناطقی چون سراوان رشت، مناطق دیلمان و اشکور ، رودبار زیتون ، رودبار الموت ، رودبار شهرستان، رودبار قصران، طالقان، بومیان کرج و حومه آن ،کوههای سمنان، ساوجبلاغ، عمارلو، خورگام و بسیاری دیگر از مناطق دیوار البرز را بر بر میگیرد. |
اگرچه اکثر اهالی مناطق مذکور (منجمله رودبار الموت، رودبار قصران، طالقان، بومیان کرج، کوههای سمنان، ساوجبلاغ...) زبان را "گیلکی" یا "تاتی" معرفی میکنند و از نظر علمی هم گویشهای مربوطه در زمره زبانهای مازندرانی، گیلکی یا تاتی قرار دارند.
استان قم در جنوب استان تهران، شمال استان اصفهان و شرق استان مرکزی در ایران واقع شدهاست. مرکز آن شهر قم است.
| استان قم | |
|---|---|
| موقعیت | |
![]() | |
| اطلاعات | |
| مرکز استان: • مختصات: |
قم |
| مساحت : | ۱۱۵۲۶ کم۲ |
| جمعیت(۲۰۰۵): • پراکندگی : |
۱,۰۶۴,۵۴۶ ۹۲.۴/کم۲ |
| شمار شهرستانها: | ۱ |
| منطقه زمانی: | IRST (UTC+۳:۳۰) |
| -تابستان (دیاستی): | IRST (UTC+۴:۳۰) |
| زبان(های) اصلی: | فارسی , خلجی , زبان شاهسوان |
|
استان قم | |
|---|---|
| مرکز | قم |
| شهرستانها | قم |
| شهرها | |
| جایهای دیدنی |
بارگاه حضرت معصومه • بازار قم • باغ گنبد سبز • چهلاختران • حمام حاج عسگرخان • خانه قدیمی امام خمینی • خانه ملاصدرا • غار وشنوه • قلعه خورآباد • مدرسه فیضیه قم • مسجد جمکران • مسجد صرم |
جمعیت شهرستان قم در سال ۱۳۸۵ برابر با ۹۵۹,۸۵۲ نفر بودهاست که ۱۶/۹۱ درصد آن در نقاط شهری ساکن میباشد. درقم طوایف (زند، گائینی، شاهسون، لک و...) زندگی میکنند.
اساس اقتصاد استان قم بر پایه كشاورزی ، دامداری و صنعت(صنایع دستی و ماشینی) استوار گردیده است . در زمینه صنعت، این استان با توجه به امكاناتی كه در سالهای اخیر در آن به وجود آمده است و بین دو قطب صنایع مونتاژی و وابسته در تهران و صنایع نسبتاً بنیادی در اصفهان قرار گرفته، به محل فعالیت صنعتگران در رشتههای میانی و معدنی تبدیل شده است. پایه و اساس صنعت در قم را صنایع كانی غیرفلزی تشكیل میدهد.
| اهواز | ||
|---|---|---|
| اطلاعات کلی | ||
| نام رسمی: | اهواز | |
| کشور: | ایران | |
| استان: | خوزستان | |
| شهرستان: | اهواز | |
| بخش: | مرکزی | |
| نامهای قدیمی: | اوکسین، تاریانا، هرمزاردشیر، ناصری | |
| سال شهرشدن: | ۱۳۰۴ | |
|
| ||
| مردم | ||
| جمعیت | ۹۶۹٬۸۴۳ نفر | |
| زبانهای گفتاری: | فارسی-گویش لری بختیاری و عربی | |
| مذهب: | اسلام (شیعه) | |
| جغرافیای طبیعی | ||
| مساحت: | ۲۲۰ کیلومتر مربع | |
| ارتفاع از سطح دریا: | ۱۸ متر | |
| آبوهوا | ||
| میانگین دمای سالانه: | ۲۵+ درجه سانتیگراد [۱] | |
| بارش سالانه: | ۲۳۳٫۴ میلی متر | |
| اطلاعات شهری | ||
| شهردار: | محمدرضا شمسایی | |
| رهآورد: | صنایع دستی، اجناس تجاری | |
| پیششماره تلفنی: | ۰۶۱۱ | |
| وبگاه: | شهرداری اهواز | |
شهر اهواز با ۲۲۰ کیلومتر مربع مساحت، دومین شهر وسیع ایران پس از تهران میباشد. جمعیت آن نیز در سرشماری سال ۱۳۸۵ ۹۶۹٬۸۴۳ نفر بوده که اهواز را در جایگاه هفتمین شهر پرجمعیت ایران قرار میدهد.
کارون پرآبترین رود ایران، اهواز را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم کردهاست که این امر جلوه زیبایی به این شهر دادهاست. وجود کارخانجات بزرگ صنعتی، شرکت مناطق نفتخیز جنوب و شرکت ملی حفاری ایران در اهواز، این شهر را به یکی از مهمترین مراکز صنعتی ایران تبدیل کردهاست و همین امر سبب شده که مهاجران بسیاری را در خود بپذیرد.
شهرهای اطراف اهواز عبارتاند از: شهرهای تاریخی دزفول و شوشتر و شوش در سمت شمال، رامهرمز در شرق، ماهشهر، شادگان و خرمشهر در جنوب و دشت آزادگان در سمت غرب.
اهواز کنونی محور ترانزیتی بسیار مهمی است که از راههای زمینی و ریلی و هوایی دیگر شهرهای ایران را به بنادر مهمی مانند ماهشهر و آبادان و بندر امام خمینی و خرمشهر به عنوان مرزهای آبی و شلمچه و چزابه بهعنوان مرزهای زمینی با کشور عراق متصل میکند که بر این اساس جادههای منتهی به اهواز همیشه دارای بار سنگین ترافیکی است.
در زمان اردوان چهارم از سلسله اشکانی اهواز مدتی پایتخت بودهاست. در جنگ اردشیر بابکان و اردوان پنجم که در رامهرمز صورت گرفت و اردشیر بر اردوان غلبه کرد اهواز صدمات بسیاری دید. اردشیر بابکان مؤسس دودمان ساسانیان در محل قدیمی شهر اهواز دو شهر بنا نهاد که در یکی از آنها بازاریان سکونت داشتند و در دیگری بزرگان و اشراف. نخستین هوجستان واجار (خوزستان بازار) و دومی را هرمزداردشیر نام داشت.
شهر اهواز در آن زمان هرمزشهر (هرمزداردشیر) نام داشت.(بازماندههای هرمزشهر که در زیر سطح اهواز کنونی قرار دارد به خاطر پروژه مترو با خطر تخریب روبروست.) البته در روزگار ساسانیان رامشهر نیز نامیده میشدهاست.
در زمان ساسانیان به ویژه در زمان اردشیر بابکان و پسرش شاپور اول بر روی کارون در حدود اهواز سدهای زیادی ساخته شد از جمله سد اهواز یا بند اهواز یا شادروان اهواز که به سد خداآفرید هم معروف بود و توسط اردشیر بابکان ساخته شد. کانالهای آبیاری و نهرهای مختلف که از سد مذکور منشعب شده بود باعث آبیاری کشتزارها و نخلستانها و در نهایت سرسبزی و خرمی اهواز شده بود. مثل نهر شاهجرد که در بالای سد اهواز از کارون جدا میشد و از داخل بخش قدیمی شهر عبور میکرد و آن را به دو بخش تقسیم میکرد: بخشی که بین نهر شاهجرد و رود مسرقان (گرگر) بود که اصل شهر اهواز و در واقع هستهٔ اولیه و بافت قدیمی شهر و در حدود کوهپایه واقع شده بود.
حدود محلهٔ کارون کنونی اهواز و منبع آب و بازار و مسجد جامع شهر آنجا بود لذا آن را مدینه یا شهر میگفتند و در قسمت شرق نهر شاهجرد بود و قسمت دیگر به نام الجزیره یا جزیره که بین شاهجرد و کارون اصلی واقع شده بود نامیده میشد و در واقع بخش غربی اهواز قدیم بود (حدود بخش مرکزی و کنونی شهر مثل باغ شیخ و نادری و ۳۰ متری و باغ معین و خیابان۲۴ متری) آثار نهر شاهجرد هم اکنون در محله اهواز قدیم کنونی بین خزعلیه (خرمکوشک) و اهواز وجود دارد.
در زمان آل بویه اهواز به تصرف آنان درآمد و تحت حکومت آل بویه قرار گرفت. در سدهٔ ۴ هجری عضدالدوله دیلمی (فنا خسرو) اقدام به مرمت و آبادانی اهواز کرد و شبکههای آبیاری را مرمت کرد و پل معروف هندوان اهواز را از نو ساخت. اهواز در این دوره به حدی آباد و حاصلخیز شد که مقدسی آن را انبار بصره گفتهاست محلهٔ شرقی اهواز در این دوره بنا و با پلی جزیرهای که در میان کارون به نام دجیل قرار داشت به محله ناصری بعدی وصل شد.
یاقوت حموی و حمزه اصفهانی و مقدسی گویند: «اهواز قدیم به وسیله نهر شاهجرد به دو محلهٔ بزرگ تقسیم شده بود محلهٔ غربی که بین رودخانه و نهر شاهجرد واقع و جزیره خوانده میشد و محلهٔ شرقی که در پای کوه و بازار و مسجد جامع در آن بنا شده بودند و به اصطلاح شهر یا مدینه خوانده میشد. شهر شاهجرد در بالای سد اهواز از کارون جدا و روی به طرف شکارهٔ کنونی میرفت. لفظ اوباره که اکنون محلی است در اهواز در جنوب خیابان ۳۰ متری به معنی آبباره و محل عبور آب است که یادآور همان نهرهای شاهجرد و غیرهاست.»
ابن منشاد مینویسد: «اهواز شهر بزرگی است، مردمش زرتشتی و مسلمان و انبار کالاها و فرآوردههای خوزستان شکر، بافتههای پشمی، جامههای دیبا، پارچههای کنفی و دیگر محصولات را از همهٔ شهرهای ایران به اهواز میآورند و از این شهر و به وسیلهٔ کشتی از راه خلیج فارس به هندوستان و چین و از راه بصره و عراق و اصفهان به سایر کشورهای جهان حمل میکنند. بازرگانان و سوداگران و بیگانگان در این شهر سود بسیار میبرند. نام اهواز با کالاهای شکر و پارچه، در همهٔ جهان مشهور و به بزرگی موصوف بود و به همین جهت عربها این شهر را «سوقالاهواز» نامیدهاند.»
از قرن ششم هجری قمری به بعد به علت خراب شدن سد شادروان و همچنین جنگلها و اغتشاشات داخلی و بروز بیماریهای وبا و طاعون، اهواز رو به خرابی رفت تا آن که در سال ۱۸۶۹ میلادی (۱۲۴۸ هجری خورشیدی) همزمان با حفر کانال سوئز و توجه اروپائیان رونق تازهای گرفت. ناصرالدین شاه قاجار هم از این فرصت برای گسترش کشتیرانی بر روی رود کارون استفاده کرد و در سال ۱۲۶۶ هجری خورشیدی کشتیرانی را بر رود کارون برای خارجیان آزاد اعلام کرد و توسط والی خوزستان در کنار اهواز قدیم بندرگاهی به نام «بندر ناصری» احداث کرد. در پی احداث این بندر نام اهواز به «ناصریه» تبدیل شد ولی در دورهٔ پهلوی به نام قدیمی «اهواز» خوانده شد.
کشتیرانی در خوزستان از طریق رود کارون صورت میگرفته و به ناچار دو بخش بودهاست. در شاخهٔ کارون شمالی از شوشتر تا اهواز و در شاخهٔ جنوبی از اهواز تا خلیج فارس کشتیرانی میشدهاست. این امر به این دلیل بودهاست که در مسیر کارون در محل کنونی اهواز صخرهای بزرگ قرار داشته که عبور کشتی از آن را ناممکن میکردهاست. همچنین ویرانههای سد اهواز نیز مانع دیگری برای کشتیرانی بودهاست. بنابراین کشتیهایی که از شوشتر میآمدهاند در محل اهواز بارها را به کشتی دیگری در سمت دیگر صخره منتقل میکردهاند. این کار باعث به وجود آمدن انبارها و کاروانسراهای بسیاری در اهواز شد و یکی از دلایل رونق تجارت در اهواز هم همین امر بودهاست. در شوشتر اسنادی به دست آمده که حاکی از تجارت دریایی با دورترین بندرهای دنیا است و این امر جز با وجود بندری در کنار صخرهٔ پیشگفته برای تخلیه و بارگیری مجدد میسر نمیشدهاست.
به نوشتهٔ کسروی اهواز نوین پس از اعطای اجازهٔ ناصرالدین شاه به خارجیان برای کشتیرانی در قسمت جنوبی کارون رونق دوباره یافت زیرا وجود رشتهسنگی در محل کنونی پل هفتم مانع از ادامه مسیر کشتیها به قسمتهای بالا دست کارون میشد و کشتیها ناچار بودند بار خود را در این سوی صخره تخلیه کنند و سپس به کشتیهایی که در آن سوی صخره بودند منتقل کنند. کم کم ساختمانها و تأسیساتی در این قسمت به وجود آمد و رونق آن هر روز بیشتر میشد. قسمت شرقی شهر ابتدا شکل گرفت و محلهٔ عامری و خیابان ۲۴ متری تقریباً اولین قسمتهای اهواز جدید بودند.
درگیریهای مختلف دوران مشروطیت و وضع اسفبار ایجاد شده در دوران قاجاریه در شوشتر و شیوع طاعون مهلک در آخرین سالهای قرن ۱۳ خورشیدی، همچنین برچیده شدن کشتیرانی در کارون شمالی از یک سو و رونق اقتصادی اهواز از سوی دیگر باعث شد تا مرکزیت خوزستان در آغاز حکومت پهلوی از شوشتر به اهواز منتقل شود
قسمت شرقی شهر بیشتر بازار و مراکز اقتصادی شهر را در خود جای داده، خیابانهای نادری (سلمان فارسی) و امام (پهلوی سابق) و آزادگان (۲۴متری سابق یا رضا شاه کبیر سابق) و شریعتی (۳۰ متری سابق)و باغ شیخ(ادهم) مرکز قسمت شرقی شهر هستند و همچنین محلههای معروف پادادشهر، آریاشهر، باهنر، رسالت، منبع آب کوروش، زیتون کارمندی، شهرک نفت در این قسمت از شهر واقعاند.
مردم اهواز از اقوام گوناگونی تشکیل میشود. مردمان فارس (از جمله شوشتری، دزفولی، بهبهانی)، بختیاری، لر، عرب، صبی، از جمله مهمترین و پرجمعیت ترین اقوم اهواز هستند. محلههای زیتون کارمندی، ملی راه، کورش، کیانپارس، کیان آباد، گلستان، شهرک دانشگاه، فرهنگ شهر، پاداد شهر، امانیه و هستهٔ مرکزی و بازاری شهر از جمله محلههای شوشتری، دزفولی و بختیاری نشین هستند و املاک و مستقلات در این مناطق بسیار گران تر از سایر مناطق اهواز میباشد.
مناطق زرگان، کوت عبدالله، خزعلیه، سخیریه، عامری، خشایار، کیان، کوی سیاحی، ملاشیه، عین 2، مشعلی، سیدخلف، زوویه، کوت سید صالح، جنگیه، آخرآسفالت، دغاغله، ویس، لشگر آباد از جمله مناطق عرب نشین اهواز هستند.پروژههای بزرگی در اهواز در حال احداث هستند که با افتتاح آنها چهرهٔ شهر و وضعیت حمل و نقل شهری اهواز دگرگون خواهد شد. مهمترین این پروژهها اتوبان کمربندی اهواز، پل هشتم کارون و مترو اهواز میباشند.
تیمهای فوتبال فولاد خوزستان و استقلال اهواز از جمله تیمهای مطرح در صحنهٔ فوتبال معاصر هستند.
هم اینک بیش از ۱۷۰ رشته در ۵۷ گروه آموزشی و ۱۳ دانشکده در حال فعالیت در این دانشگاه میباشند و رشتههای پزشکی نیز به دانشگاه مستقلی تحت نام دانشگاه علوم پزشکی جندیشاپور اهواز تبدیل شدند. هم اکنون در اکثر رشتهها دورهٔ لیسانس و فوق لیسانس و در رشتههای کشاورزی، علوم تربیتی و روانشناسی، ریاضی، دامپزشکی، شیمی دورههای دکتری برگزار میشود.دانشگاه شهید چمران دارای فضای آموزشی بسیار وسیع و مناسبی میباشد به طوری که در بین دانشگاهها یکی از چهار دانشگاه بزرگ کشور و بزرگترین دانشگاه درجنوب و غرب کشور است.
همچنین در حال حاضر عملیات ساخت پل جدیدی به روی رودخانه کارون در شهر اهواز در حال اجراست. این پل که بزرگترین پل کابلی ایران خواهد بود پیچ استادیوم را به خیابان زند در قسمت شرقی شهر متصل میکند و تا حدودی از بار ترافیکی دیگر پلها میکاهد.
عملیات ساخت دو پل دیگر نیز بر روی اتوبان کمربندی اهواز در حال اجراست که پیشبینی میشود عملیات ساخت این دو پل تا پایان سال ۸۷ خاتمه یابد.
| محلات شهر اهواز | ||||||||||
|
آخر آسفالت | آزادشهر | آسیهآباد | امانیه | باسكول | باغ معین | پادادشهر | پردیس | پنجطبقه | جاده ساحلی | چم اسخیل | چهارصد دستگاه | حصیرآباد | حمیدیه | خرمکوشک | خروسيه | خسروی | خلفآباد | درویشیه | زرگان | زویه | زیباشهر | زیتون کارگری | زیتون کارمندی | سپیدار | سیاحی | شلنگآباد | صد دستگاه | طلائیه | عامری | فرهنگشهر | کانتکس | کمپلو | کوت عبدالله | کوروش | کیان آباد | کیانپارس | گاومیشآباد | لشکر (شهر سالم) | لشکرآباد | ملاثانی | مَلّاشیه | ملی راه | منبع آب | مهديس | نادری | نیوسایت
| ||||||||||
|
|
|||
|
زهره ملیلهفرشید، معمار مجموعهٔ ورزشی اهواز، که قرار بود برای المپیک تابستانی آماده شود. |
این مسجد که بود در قزوین الحق نبود قرینه اش روی زمین
کریاس ودرش جدا بشد از بنیان مهدی سنمار ز نو ساخت متین